Αρχική Συχνά νοσήματα Σακχαρώδης διαβήτης Αντιδιαβητικά φάρμακα - Ανάλογα του GLP-1
Σας ενδιαφέρει:
Αντιδιαβητικά φάρμακα - Ανάλογα του GLP-1 Εκτύπωση E-mail
Γράφτηκε από τον/την Παπαθανασίου Αναστάσιος   
Σάββατο, 27 Μάρτιος 2010 01:50

Η λιραγλουτίδη είναι ένα νέο φάρμακο, ανάλογο του GLP-1(Glucagon-like peptide-1) γνωστό και ως ''παρόμοιο με τη γλυκαγόνη πεπτίδιο-1'' που χορηγείται σε ασθενείς πάσχοντες από σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 σε ενέσιμη μορφή μία φορά το 24ωρο.

Η δράση του προσομοιάζοντος με τη γλυκαγόνη πεπτίδιου-1 (GLP-1)

 

 

 

Η λιραγλουτίδη ενδείκνυται για τη θεραπεία ενηλίκων με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 για την επίτευξη γλυκαιμικού ελέγχου σε συνδυασμό με μετφορμίνη ή σουλφονυλουρία, σε ασθενείς στους οποίους δεν έχει επιτευχθεί ικανοποιητικός γλυκαιμικός έλεγχος παρά τη μέγιστη ανεκτή δόση μονοθεραπείας με μετφορμίνη ή σουλφονυλουρία ή σε συνδυασμό μετφορμίνη και σουλφονυλουρία ή μετφορμίνη και θειαζολιδινεδιόνη σε ασθενείς στους οποίους δεν έχει επιτευχθεί ικανοποιητικός γλυκαιμικός έλεγχος παρά τη διπλή θεραπεία. Η ταυτόχρονη χρήση λιραγλουτίδης και ινσουλίνης δεν έχει μελετηθεί. Η προσθήκη της λιραγλουτίδης στην υπάρχουσα αγωγή με μετφορμίνη ή σε συνδυασμό μετφορμίνης και θειαζολιδινεδιόνης δεν απαιτεί αλλαγή της τρέχουσας δόσης τους, αλλά όταν προστεθεί σε υπάρχουσα αγωγή με σουλφονυλουρία ή σε συνδυασμό μετφορμίνης και σουλφονυλουρίας πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης της σουλφονυλουρίας για τη μείωση του κινδύνου υπογλυκαιμίας.

Η λιραγλουτίδη χορηγείται μία φορά ημερησίως και προκειμένου να βελτιωθεί η γαστρεντερική ανοχή, η αρχική δόση της είναι 0,6 mg ημερησίως. Μετά από μία εβδομάδα τουλάχιστον, η δόση πρέπει να αυξηθεί στα 1,2 mg ή και με βάση την κλινική ανταπόκριση στη μέγιστη δόση της τα 1,8 mg μετά από μία εβδομάδα τουλάχιστον. Κατά την διάρκεια της θεραπείας με λιραγλουτίδη δεν είναι αναγκαία η αυτοπαρακολούθηση των επιπέδων γλυκόζης στο αίμα για τη ρύθμιση της δόσης της.

Η λιραγλουτίδη δεν είναι ένα υποκατάστατο της ινσουλίνης και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 ή για τη θεραπεία της διαβητικής κετοξέωσης, δεδομένου ότι δεν θα είναι αποτελεσματική σε αυτές τις περιπτώσεις.

Η λιραγλουτίδη σε μελέτες φαίνεται να προκαλεί κατά τρόπο ανάλογο με την δόση και την διάρκεια της θεραπείας όγκους των θυρεοειδικών C-κυττάρων και στα δύο φύλα από αρουραίων και ποντικιών όπου και δοκιμάστηκε, αλλά παραμένει άγνωστο αν η λιραγλουτίδη μπορεί και στον άνθρωπο να προκαλέσει όγκους των C-κυττάρων του θυρεοειδούς, η ακόμα και μυελοειδές καρκινώμα του θυρεοειδούς (Medullary Thyroid Carcinoma - MTC).

Η λιραγλουτίδη αντενδείκνυται σε ασθενείς με ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό μυελοειδούς καρκινώματος του θυρεοειδούς καθώς και σε ασθενείς με σύνδρομο πολλαπλής ενδοκρινικής νεοπλασίας τύπου 2 (ΜΕΝ 2). Είναι άγνωστο εάν η παρακολούθηση με της καλσιτονίνης στον ορό ή του θυρεοειδούς με υπερηχογράφημα θα μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης των όγκων των C κυττάρων του θυρεοειδούς. Οι ασθενείς πρέπει να ενημερώνονται σχετικά με τον κίνδυνο και τα συμπτώματα των όγκων του θυρεοειδούς.

Εάν υπάρχει υποψία παγκρεατίτιδας, η λιραγλουτίδη θα πρέπει να διακοπεί και αν παγκρεατίτιδα επιβεβαιωθεί δεν θα πρέπει να ξαναδοθεί εκ νέου. Όταν η λιραγλουτίδη χρησιμοποιείται ταυτόχρονα με άλλα εκκριταγωγά ινσουλίνης (π.χ. σουλφονυλουρίες) μπορεί να εμφανιστεί σοβαρή υπογλυκαιμία. Στην περίπτωση αυτή πρέπει να εξετάζεται το ενδεχόμενο μείωσης της δόσης των εκκριταγωγών ινσουλίνης για να αποφευχθεί ο κίνδυνος υπογλυκαιμίας. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν μελέτες που να αποδεικνύουν με αδιάσειστα στοιχεία την μείωση των μακροαγγειακών επιπλοκών του σακχαρώδη διαβήτη σε ασθενείς που λαμβάνουν λιραγλουτίδη.

Σε κλινικές δοκιμές οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες, που αναφέρθηκαν σε ≥ 5% των ασθενών που έλαβαν θεραπεία με λιραγλουτίδη είναι ο πονοκέφαλος, η ναυτία, η διάρροια, και ο σχηματισμός αντισωμάτων έναντι της λιραγλουτίδης.

Οι αλλεργικές εκδηλώσεις, συμπεριλαμβανομένης της κνίδωσης, σε μελέτες, ήταν συχνότερες μεταξύ των ασθενών που ελάμβαναν λιραγλουτίδη (0,8%) σε σχέση με τους ασθενείς που δεν λάμβαναν θεραπευτική αγωγή (0,4%).

Η λιραγλουτίδη δεν έχει μελετηθεί σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 ηλικίας κάτω των 18 ετών και δεν συνιστάται για χρήση σε παιδιατρικούς ασθενείς και πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια και ηπατική ανεπάρκεια σε ασθενείς.

 

Περισσότερες πληροφορίες:

Τελευταία ενημέρωση στις Τετάρτη, 08 Δεκέμβριος 2010 01:16
 
Προβολή
Development by Papathanasiou Anastasios
Βρείτε μας
Ακολούθησέ μας