Α. Η εγκυμοσύνη είναι μια «κρίσιμη φάση» στη ζωή μιας γυναίκας με ειδικά χαρακτηριστικά που την καθιστούν όμοια με άλλες «αναπτυξιακές κρίσεις», όπως είναι η εφηβεία και η εμμηνόπαυση. Όπως και οι άλλες κρίσεις, είναι μια φάση η οποία έχει μια βιολογική βάση, απαιτεί προσαρμογή βιολογική και ψυχολογική, η οποία θα οδηγήσει σε ένα άλλο επίπεδο ολοκλήρωσης, το οποίo συνιστά ανάπτυξη.
Κατά μέσο όρο, μια εγκυμοσύνη διαρκεί 40 εβδομάδες (ή 10 σεληνιακούς μήνες ή 280 ημέρες). Η αρχή της υπολογίζεται από την πρώτη ημέρα της τελευταίας εμμηνορρυσίας. Επομένως, αν είστε έγκυος 4 εβδομάδων, το έμβρυο είναι δυο εβδομάδων. Για να υπολογίσετε κατά προσέγγιση την ημερομηνία που θα γεννήσετε, προσθέστε 40 εβδομάδες από την πρώτη ημέρα της τελευταίας σας εμμηνορρυσίας.
Η διάρκεια της εγκυμοσύνης διαιρείται σε τρία τρίμηνα άνισης διάρκειας, με διαφορετικά μεταξύ τους χαρακτηριστικά. Το πρώτο διαρκεί ως τη 12η εβδομάδα. Οι αλλαγές στο σώμα σας δεν είναι εμφανείς, περνούν σχεδόν απαρατήρητες. Το έμβρυο αναπτύσσει τότε ραγδαία όλα του τα όργανα και τους ιστούς του (καρδιά, εγκέφαλο και άκρα σε μικρογραφία) και διαμορφώνεται σε υποτυπώδες ανθρώπινο πλάσμα. Το δεύτερο διαρκεί από τη 13η ως την 25η εβδομάδα. Καθώς το έμβρυο μεγαλώνει, η κοιλιά σας θα στρογγυλεύει και θα προβάλλει προς τα έξω. Τότε οι βασικότερες λειτουργίες του ωριμάζουν και τελειοποιούνται. Στο τρίτο τρίμηνο, από την 26η ως την 40η εβδομάδα, εσείς θα έχετε βαρύνει αρκετά, ενώ το έμβρυο αυξάνει σημαντικά το βάρος του και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για να επιβιώσει όταν γεννηθεί.
Ας δούμε αναλυτικά τα 3 τρίμηνα με τις αλλαγές πρώτα για τη μητέρα και στη συνέχεια για το έμβρυο:
Πρώτο τρίμηνο
Αλλαγές σωματικές, ναυτία, επιθυμία για κάποια φαγητά και αποστροφή για κάποια άλλα που πριν λατρεύατε. Μια γενική «πρωινή αδιαθεσία» (κυρίως στην αρχή της εγκυμοσύνης), κόπωση ή υπνηλία, διακυμάνσεις στη διάθεση λόγω της έντονης ορμονικής δραστηριότητας, πτώση της πίεσης, τάσεις λιποθυμίας χαρακτηρίζουν το πρώτο τρίμηνο. Ένα αίσθημα μοναξιάς και απόστασης από τους άλλους, ακόμα και από τον σύζυγο. Ταυτόχρονα, μια έντονη ανάγκη προστασίας και φροντίδας, η οποία δεν μπορεί να καλυφθεί ακόμα και από το σύντροφο εκείνο που ενδιαφέρεται πολύ και είναι ευαισθητοποιημένος. Για πολλές γυναίκες η εγκυμοσύνη αποτελεί απόδειξη της θηλυκότητας. Στο πρώτο τρίμηνο το έμβρυο είναι μέρος του σώματος της γυναίκας και η προσοχή της είναι στραμμένη στις αλλαγές που παρατηρεί επάνω της.
Δεύτερο τρίμηνο
Μια μεγάλη αλλαγή συμβαίνει, καθώς η γυναίκα αισθάνεται το μωρό να κλωτσάει. Το έμβρυο γίνεται έτσι πραγματικό. Για τις περισσότερες γυναίκες το δεύτερο τρίμηνο είναι μια περίοδος έντονης ικανοποίησης και βιώνουν αυτό που ονομάζουμε «σημασία του γόνιμου εσωτερικού …», δηλαδή μια αίσθηση ζωτικής εσωτερικής ικανότητας. Κάποιες γυναίκες βιώνουν μια αμφιθυμία ως προς το έμβρυο και νοιώθουν πότε μια υπέρτατη ευδαιμονία και πότε μια δυσφορία για τον εισβολέα. Μια σημαντική εξέλιξη είναι ότι παύουν οι ναυτίες του πρώτου τριμήνου, η όρεξη της εγκύου ανανεώνεται και απολαμβάνει πλέον το φαγητό, με το οποίο υπάρχει μια ενασχόληση. Πολλές γυναίκες θέλουν να φάνε για δύο, αλλά οι γυναικολόγοι τις προειδοποιούν για τις αρνητικές επιπτώσεις του να πάρουν πολύ βάρος. Έτσι το θέμα του φαγητού γίνεται ένα ζήτημα και χάνει πολύ από την αυθόρμητη χαρά. Το ίδιο συμβαίνει με τη σεξουαλική σχέση. Πολλές γυναίκες παραπονιούνται ότι χάνουν τη δυνατότητα να εμπλακούν σε αυτήν. Ανησυχούν μήπως βλάψουν το μωρό. Αυτός ο φόβος είναι παράλογος, γιατί οι γιατροί καθησυχάζουν τα ζευγάρια ότι δεν υφίσταται κανένας κίνδυνος. Το σώμα τώρα αλλάζει και φοριούνται ρούχα εγκυμοσύνης. Οι περισσότερες γυναίκες αισθάνονται περήφανες, αλλά και κάποιες ανησυχούν ότι παχαίνουν και ότι δεν θα είναι επιθυμητές στους άνδρες ή και ότι θα χάσουν την αγάπη του συζύγου τους. Σε αυτή τη φάση υπάρχει μια στροφή της γυναίκας προς τον εαυτό της, ενώ το έμβρυο αποκτά μια ξεχωριστή οντότητα.
Τρίτο τρίμηνο
Η έγκυος βιώνει πλήθος από αντικρουόμενα συναισθήματα. Το σώμα αλλοιώνεται και πολλές γυναίκες νοιώθουν μια δυσφορία. Η ημερομηνία τοκετού αναμένεται με ανυπομονησία και υπάρχει ένας διαφορετικός δεσμός με το σύζυγο. Θα έχουν κάτι κοινό το οποίο προσθέτει στο γάμο. Ταυτόχρονα, όμως, υπάρχει και μια ξαφνική συνειδητοποίηση της διαφοράς στα δύο φύλα. Οι άνδρες όσο και αν έχουν ενσυναίσθηση (να μπορείς να βλέπεις τον κόσμο με τα μάτια του άλλου) δεν μπορούν να αισθανθούν όπως οι γυναίκες τους. Στο τελευταίο αυτό τρίμηνο εμφανίζονται οι φόβοι για τον επερχόμενο τοκετό, την υγεία του παιδιού και της εγκύου, και την ικανότητα να ανταποκριθείτε με επιτυχία στο νέο ρόλο της μητέρας.