|
ΜΕΤΑΓΕΝΝΗΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ |
Η περίοδος της λοχείας
Μετά το εξιτήριο από την κλινική ή το νοσοκομείο (μεταγεννητική περίοδος), η μητέρα είναι πλέον υπεύθυνη για το παιδί της, καθώς και για τα προβλήματα υγείας που τυχόν αντιμετωπίζει η ίδια. Είναι η περίοδος της λοχείας κατά την οποία συντελούνται αλλαγές στο σώμα της μητέρας, αφού αυτό τείνει να επανέλθει στην προ εγκυμοσύνης κατάσταση. Επίσης, για τις περισσότερες μητέρες, αυτή είναι η περίοδος του θηλασμού. Δυστυχώς, κανένας φορέας (είτε δημόσιος είτε ιδιωτικός) δεν παρέχει συστηματική και οργανωμένη φροντίδα γι' αυτή την τόσο σημαντική φάση της ζωής της μητέρας αλλά και του βρέφους. Συνήθως, ο μαιευτήρας εξετάζει τη γυναίκα 40 μέρες έως τρεις μήνες μετά τον τοκετό προκειμένου να επιβεβαιώσει την υποστροφή της μήτρας και την έλλειψη επιπλοκών. Με αυτή την εξέταση ολοκληρώνεται και ο μεταγεννητικός έλεγχος. Συνήθως, κάποιος παιδίατρος (τον οποίο θα επιλέξει η μητέρα κατά τον ίδιο τρόπο που έχει επιλέξει και το γυναικολόγο της) θα αναλάβει το παιδί. Εναπόκειται βέβαια στην πρωτοβουλία της μητέρας αν θα το κάνει, αφού δεν υπάρχει πρόγραμμα που να συμπεριλαμβάνει υποχρεωτικές επισκέψεις από ειδικά εκπαιδευμένο προσωπικό στον τόπο κατοικίας της μητέρας, όπως συμβαίνει σε άλλες χώρες. Όπως ήδη αναφέρθηκε, εξαιτίας της έλλειψης υποστήριξης κατά την περίοδο του θηλασμού, τα πολύ συνηθισμένα προβλήματα που παρουσιάζονται σε αυτή την περίοδο λύνονται συνήθως με συμβουλές από το οικογενειακό ή φιλικό περιβάλλον, ή από το μαιευτήρα και τον παιδίατρο που είναι υπεύθυνοι για τον τοκετό και το βρέφος αντιστοίχως.
|
Η έμφαση στο φυσιολογικό τοκετό προκαλεί συχνά αίσθημα ματαίωσης σε περιπτώσεις γυναικών στις οποίες οι συνθήκες επιβάλλουν ιατρική παρέμβαση. Παρόμοια συναισθήματα εμφανίζονται σε περιπτώσεις γυναικών που εξ αρχής δεν μπορούν να θηλάσουν το μωρό τους ή που διακόπτουν το θηλασμό. Στην Ελλάδα η δυνατότητα επεξεργασίας αυτών των συναισθημάτων είναι σπάνια, καθ' όσον οι ομάδες που εφαρμόζουν «εναλλακτικές» πρακτικές γέννησης δεν πλαισιώνονται από επαγγελματίες ψυχικής υγείας. Καλό είναι να τονίζουμε τα θετικά του φυσιολογικού τοκετού και του θηλασμού για τη μητέρα και το μωρό, αλλά να μην εμμένουμε παθητικά σε αυτά, φροντίζοντας κάθε μια περίπτωση να εξετάζεται ξεχωριστά. |